به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از سایت جایزه، کتاب «وقتی گرگها دوباره باشند» نوشته ای.جی.سویفت که توسط انتشارات آرکادیا منتشر شده، به عنوان چهلمین برنده جایزه علمی تخیلی سال آرتور سی. کلارک انتخاب شد.
سویفت جایزهای به شکل یک پایه کتاب حکاکی شده برای یادبود و یک جایزه نقدی به ارزش ۲۰۲۶ پوند دریافت میکند. این جایزه سالانه از سال ۲۰۰۱ به یاد سر آرتور سی.کلارک هر سال به طور تدریجی افزایش مییابد.
دکتر اندرو ام. باتلر، رئیس هیئت داوران، گفت: چهل سال است که داوران متعدد جایزه آرتور سی. کلارک انتخاب دشواری را برای بهترین رمان علمی تخیلی انجام دادهاند. برای سالگرد چهلمین سال فعالیتمان، آنها رمان «وقتی گرگها دوباره باشند» نوشته ای. جی. سویفت را انتخاب کردند که داستانی درباره تغییرات زیستمحیطی و بهبود احتمالی است. اگر این صنعت به تولید چنین رمانهای فوقالعادهای ادامه دهد، ده سال فاصله بین اکنون و پنجاهمین سالگرد این جایزه، به تولیدات با ارزشی منجر خواهد شد.
تام هانتر، مدیر جایزه، از کتاب برنده امسال به عنوان مطالعهای بلندپروازانه در مورد قدرت امید بلندمدت در مواجهه با فروپاشی اقلیمی یاد کرد و افزود: داستان علمی تخیلی اغلب پیشبینی آینده نیست، بلکه به ما نشان میدهد که هر آیندهای می تواند متصور باشد.
«وقتی گرگها دوباره باشند» کتاب برنده امسال موفق شد دیگر نامزدهای فهرست نهایی را که شامل: «خزنده سیاهچال کارل» نوشته مت دینیمن، «هتل رویایی» نوشته لیلا لالامی، «لومینیوس» نوشته سیلویا پارک، «بخش ضد میمتیک وجود ندارد» نوشته qntm و «پیشگوی نمک» نوشته لورین ویلسون بود، پشت سر بگذارد.
درباره کتاب و نویسنده برنده
«وقتی گرگها دوباره باشند» پیش از این برنده جایزه بهترین رمان ۲۰۲۵ از انجمن علمی تخیلی بریتانیا و بهترین کتاب علمی تخیلی گاردین در سال ۲۰۲۵ شده بود.
این کتاب درباره دو زن است که دههها بعد، در سال ۲۰۷۰ کنار آتش نشستهاند و داستان زندگی خود را مرور میکنند. اولین خاطرات از آن لوسی است؛ فعال حقوق بشر که از زندگی با پدربزرگ و مادربزرگش در طول همهگیری ۲۰۲۰ و کشف عشق مادربزرگش به پرندگان میگوید. دومی هستر، فیلمسازی که روز انفجار چرنوبیل متولد شد و سالها بعد برای فیلمبرداری از سگهای وحشی در منطقه ممنوعه به آنجا سفر میکند و آنجا با لوکس، سگ گرگی که به زندگیاش معنا میبخشد، آشنا میشود.
بیش از نیم قرن، سفرهایشان آنها را از لندن به ارتفاعات و سامرست میبرد، از میان اعتراضات، اختلافات خانوادگی و تراژدیهای شخصی. لوسی به مبارزه برای احیای زیستگاههای طبیعی تخریبشده بریتانیا و احیای گونههایی که زمانی جزیره را به اشتراک میگذاشتند، میپیوندد، در حالی که هستر تلاش میکند تا صدای کسانی باشد که نمیتوانند برای خودشان صحبت کنند. هر دو رویای زمانی را در سر میپرورانند که دوباره گرگها وجود داشته باشند.
تام هانتر با اشاره به پیام این رمان افزود: سِر آرتور همیشه مشتاق بود که تعریف از داستان علمی تخیلی تا حد امکان متنوع و باز باشد، و اگر خودش هنوز بود، از سطح بیسابقه انتشار داستانهای علمی تخیلی جدید امروز استقبال میکرد و از برنده امسال خوشحال میشد.
وی با یادآوری این که این جایزه با درگذشت کلارک در بیست و پنجمین سال خود با احتمال تعطیل شدن روبهرو بود، از ادامه کار ابراز خوشوقتی کرد و گفت مدیران در حال برنامهریزی برای جشن گرفتن این جایزه در سال ۲۰۳۶ هستند.
لیزا تاتل در نقد خود از گاردین، رمان برنده را «تحریکآمیز و زیبا نوشته شده» خواند و آن را به عنوان «استدلالی شخصیتمحور برای احیای حیات وحش در بریتانیا» ستود. او نوشت: این کتاب مانند رمان قبلی سویفت، «استخوانهای مرجانی»، «از عشق پرشور به طبیعت و نگرانی عمیق برای آینده سیاره» نیرو میگیرد.
از رمانهای قبلی سویفت میتوان از «استخوانهای مرجانی» یاد کرد که آن هم به فهرست نهایی جایزه آرتور سی کلارک و جایزه انجمن علمی تخیلی بریتانیا برای بهترین رمان راه یافته بود. او همچنین نویسنده رمان سفر در زمان «پاریس سرگردان» و سهگانه «پروژه اوزیریس» است که به بررسی تأثیرات ژئوپلیتیکی فروپاشی محیط زیست میپردازد. او از نویسندگانی از جمله مارگارت اتوود، باربارا کینگسالور، کیم استنلی رابینسون و امیلی سنت جان مندل به عنوان نویسندگانی که از آنها الهام گرفته است، نام میبرد.
جایزه آرتور سی. کلارک هر سال به بهترین رمان علمی تخیلی سال اهدا میشود و برنده خود را از میان بهترین رمانهایی که سال قبل در بریتانیا منتشر شدهاند، انتخاب میکند.
هیئت داوران جایزه آرتور سی. کلارک ۲۰۲۶ عبارت بودند از:
الیزا کلودیا فیلیمون از انجمن علمی تخیلی بریتانیا، نویسنده و مترجم
تیفانی آنگوس و جان کاکسون از بنیاد علمی تخیلی
استر مککالوم استوارت از جشنواره فیلم علمی تخیلی لندن
دکتر اندرو ام. باتلر رئیس داوران، بدون حق رأی، نماینده مدیران جایزه آرتور سی. کلارک
امسال، داوران ۱۳۲ کتاب ارسالی از ۵۲ ناشر بریتانیایی و نویسندگان مستقل را بررسی کردند که رکوردی محسوب میشود.
این جایزه کارش را ابتدا با کمک مالی سر آرتور سی. کلارک با هدف ترویج داستان علمی تخیلی در بریتانیا شروع کرد و اکنون توسط بنیاد سرندیپ، یک سازمان داوطلبانه که برای نظارت بر ارائه و توسعه مداوم این جایزه ایجاد شده، اداره میشود.